Bu konuyu üstad Bediüzzaman şöyle ifade etmektedir: 

Eğer desen: Bir çok defa dua ediyoruz, kabul olmuyor. Halbuki, ayet umumidir... her duaya cevap var ifade ediyor. Cevap vermek ayrıdır, kabul etmek ayrıdır. Her dua için cevap vermek var; fakat kabul etmek, hem ayn-ı matlubu vermek Cenabı Hakkın hikmetine tabidir. 

 

Mesela: Hasta bir çocuk çağırır: 

 

Ya Hekim! Bana bak.

 

Hekim: "Lebbeyk" der... "Ne istersin?" cevap verir. 

 

çocuk: "Şu ilacı ver bana" der.

 

Hekim ise; ya aynen istediğini verir, yahut onun maslahatına binaen ondan daha iyisini verir, yahut hastalığına zarar olduğunu bilir, hiç vermez. 

 

İşte Cenab-ı Hak, Hakim-i Mutlak hazır, nazır olduğu için, kulun duasına cevap verir. Vahşet ve kimsesizlik dehşetini, huzuruyla ve cevabıyla ünsiyete çevirir. Fakat insanın hevaperestane ve heveskarane tahakkümüyle değil, belki hikmet-i Rabbaniyenin iktizasıyla ya matlubunu veya daha evlasını verir veya hiç vermez.”(1) 

 

Ayrıca bu konuda gelen hadisi şerifler de vardır ki, Ebu Hüreyre (r.a)'tan rivayet edilen bir hadisi şerifte, Peygamberimiz (s.a.v)'in şöyle buyurduğu nakledilmektedir: “Acele etmediği müddetçe her birinizin duasına icabet olunur. Ancak şöyle diyerek acele eden var: "Ben Rabbime dua ettim duamı kabul etmedi.” Müslim'in diğer bir rivayeti şöyledir: “Kul, günah talep etmedikçe veya sıla-i rahmin kopmasını istemedikçe duası icabet görmeye (kabul edilmeye) devam eder.” Yine Tirmizi'nin rivayetinde ise şöyledir: “Allah'a dua eden herkese Allah icabet eder. Bu icabet, ya dünyada peşin olur, ya da ahirete saklanır, yahut da dua ettiği miktarca günahından hafifletilmek suretiyle olur, yeter ki günah talep etmemiş veya sıla-ı rahmin kopmasını istememiş olsun, ya da acele etmemiş olsun.”(2) 

 

Hadisten de anlaşılacağı gibi, insan günah ve haram sayılan şeyleri istemedikçe duası kabul olunuyor.

 

(1) İman ve Küfür Muvazeneleri 102. 

(2) Buhari, Daavat, 22

Kaynak : Sorularla İslamiyet