Bir toprağı vatan olarak korumak, orayı vatan yapmaktan daha zordur. Bunu da en iyi bilen şüphesiz bu necip millettir. Zira bu millet bu uğurda asırlardır nice canlar feda etmiştir. Hala da nice yiğitler bu cennet vatan için toprağa düşmektedir.

Bu aziz vatanı değerli kılan sebeplerden birisi de budur ki şair:

“Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır;

Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.”  Şeklinde dile getirir.

Bu güzel vatanı kıymetli kılan değerlerden birisi de milletimizin vefası,  birlik ve kardeşlik bağlarının kuvvetli oluşudur.

Zira biz, tarihte, etnik ve bölgesel ayırım yapmadan, birbirlerinin şehit cenazelerini cephelerde sırtlarında taşıyan, kardeşinin şehit kanıyla kendi gözyaşları birbirine karışan dedelerin torunlarıyız.

Bütün bu güzelliklerin ve kardeşliğin temelinde şüphesiz inancımız İslam vardır.

Bu millet, İslam’a sarıldıkça aziz ve güçlü olmuş, İslam’dan uzaklaştıkça da gücünü ve uhuvvetini kaybetmiştir.

Bundan olacaktır ki rabbimiz, “hep birlikte Allah'ın ipine (İslâm'a) sımsıkı sarılın parçalanmayın.” (Âl-i İmrân 103), “birbirinizle çekişmeyin. Sonra içinize korku düşer ve kuvvetiniz elden gider” (Enfal, 46.) Buyurmaktadır. 

Sevgili Peygamberimiz de birlik ve kardeşliğin kazandırdıkları ile ayrılığın kötü neticeleri ile ilgili olarak bin dört yüz küsur yıl öncesinden seslenip bizi uyarıyordu: “Birlik beraberlikte rahmet, bölünüp parçalanmada azap var!”.

Ne yazık ki İslâm dünyası, rabbimizin ve efendimizin bu ikazlarına uymayıp birbirine düşmenin cezasını bugün çok ağır bir şekilde çekmektedir.

Bu hengâmede birlik ve bütünlüğünü koruyarak, barış içinde gelişmesini sürdüren milletimizin arasına da tefrika sokup kardeşi kardeşe düşman etmek için fitne tuzakları kuranlar yine iş başında.

Bu fitnenin toplumumuzun birlik ve beraberliğini bozmak amacı güttüğü aşikârdır. Basiretli Müslüman, bu tuzağa düşmez düşmemelidir.

Milletimiz, geçtiğimiz asrın başlarında yedi düvele karşı bir kurtuluş savaşı verdi. Dünyanın, "Artık her şey bitti!" dediği noktada bu millet, hiçbir etnik ve bölgesel ayrılık farkı gözetmeden; tek yürek, tek inanç ve tek yumruk oldu. Kahraman liderleri ve kumandanlarıyla vatanını, bağımsızlığını ve kutsal değerlerini yedi düvelden sökerek aldı.

Bu mübarek vatanda, asırlar boyu yan yana, gönül gönüle beraber yaşıyoruz. Bundan sonra da kardeşçe hep birlikte yaşamaya devam edeceğiz.

Üzerinde yaşadığımız bu aziz vatan, sadece mutlu günlerimizin ve müreffeh zamanlarımızın toprağı değildir.

 O, ak günlerimizin olduğu kadar, kara günlerimizin de vatanıdır. Biz, sadece bu ülkenin nimetinden faydalanmak için değil; aynı zamanda külfetini çekmek, hatta uğrunda canımızı feda etmek için de yaşıyoruz.

Bu aziz vatanı ve de ümmet-i İslam’ı güçlü tutmanın ve de düşmanın kötü emellerinden koruyabilmenin en güzel yolu şüphesiz yüreklerin hep birlikte atmasıdır. Milli Şairimiz Akif’in ifadesi ile

Girmeden tefrika bir millete, düşman giremez;

Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez.

 Geçen asırda İslam coğrafyasının yürekleri birlikte atmadığında, kardeşlik damarı zayıfladığından ümmet bunun bedelini çok ağır ödedi.

Akif, bunu da şöyle dile getirir.

İşte Fas, işte Tunus, işte Cezayir, gitti!

İşte Irak'ı da taksim ediyorlar şimdi.

Yüreklerin birlikte atması Allah’ın yardımını celp eder. Nitekim sevgili peygamberimiz,  "Allah'ın yardımı, topluluk üzerinedir.”  Buyurmaktadır.

İnancımız, bizi birliğe ve kardeşliğe çağırıyor, düşman ise bölünmeye parçalanmaya davet ediyor. Ama maalesef yine de ibret almıyoruz ve ecdadın bir asır evvel yaşadıkları tekerrür ediyor. Ne güzel söylemiş Milli Şairimiz:

“Tarih’i” “tekerrür” diye tarif ediyorlar;

 Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?

Evet, komşu ülkelerin ve İslam coğrafyasının acıklı halini düşünerek ibret alalım, inancımızın çağrısına kulak vererek uhuvvet damarını daha da güçlendirelim. 

 Yoksa hafazanallah tarih yine tekerrür edecek diyeceğim ama maalesef İslam coğrafyasına baktığımızda zaten tekerrür etmiş.

 Tarihin bu aziz vatanda tekerrür etmemesi, ümmetin esaret ve zilletten kurtulması için ibret almalı ve hep birlikte tek yürek, tek yumruk olmalıyız.

        Bu vesileyle, toprağı kanları ile sulayarak bize vatan yapan bütün şehitlerimizi rahmet ve minnetle yad ediyoruz.

        Selam ve dua ile…