Ey Allah(cc) ın Resulü efendimiz senin sünnetini gereği gibi yaşamadık yaşayamadık. Ancak en iyi yaptığımız umre yarışı, seni ziyaret etmek için elimizden gelen gayreti gösteriyor ve umre için adam toplama da sonsuz gayret ve yarış içindeyiz.

         Ben henüz yüce makam Beytullah a varamadım mübarek Ravza na yüz süremedim. Sana gelenler doyamıyor bir daha bir daha geliyorlar, benim meslektaşlarım da sana kavuşturmak mübarek ravza na yüzler sürdürmek için elinden gelen gayreti gösteriyorlar, Rabbim kabul eylesin.

       Haklı olarak müminler asıl hacca yol bulabilmek için imkân bulamıyor ya da kur a çıkmıyor, en iyisi mi umre bari yapayım istiyor hakkı da haklıda. Diğerleri tatil için dolarlar harcarken ben niye umre ye gitmeyeyim tabii ki en büyük arzumuz. Bir gideyim diyorum gidince de lezzetine doyum olmayınca iki üç…

       İslam’ın beş şartından birisi olan haccımızı elbette ifa edeceğiz, umre ziyaretlerimizde olacak. Hakkıyla ifa edenleri rabbim kabul eylesin, hacı olmayı değil hacı kalmayı daim eylesin.

      Ey peygamberim Ravza na vardıkta  diğer sünnetlerini yerine getiremedim ve yaşayamadım diye bana kırılman dan korkarım.

      Düşünüyorum hem de çok kendimle nefsimle mücadele ediyorum. Öbür dünyada: “niye üç dört defa umreye gitmedin?” diye sual olur mu? Olmaz, “niye umreye çok gitmesi için müminleri toplamada gayret göstermedin?” Diye sual ederler mi?

      Bir akşam vakti namazı kıldıktan sonra cemaatime: “yatsıya kadar sohbet edelim çay içelim “ deyiverdim. Hacı amca diğerine “ eve gitmek istiyordum merakdayım, izdivaç programında bir adam vardı kadını beğencekmi anlaşacakmı diye emme lakin hocayıda nasıl atlatayım” eyvah dedim kendi kendime halimiz bu… Başköşe programlarımız hacı amcanın yüreğine kadar işlemiş. Kaç defa umreye gidersen git nefis aynı nefis.( gerçekten haccını ifa etmiş, umresini yapmış, dünya eğlencesinden uzak, ihlâslı yaşayanlara sözüm asla yok onların ellerinden öpüyorum)

      Sadece hacca gitmekle umreyi çok yapmakla dini tamamlama olmuyor, acilen eğitime ihtiyacımız var özümüze dönmeye ihtiyacımız var.

      Bir daha söylüyorum: bir umreye bir hacca gittin yeter be hacı abi. Bu memlekette sokakta ki gençleri kurtaralım, Çanakkale ruhunu vatan millet din maneviyat bayrak sevgisini, birlik beraberliği kuvvetlendirecek infaklar eğitimler yapalım ne olursun. Öbür dünyada: “kaç defa umreye gittin ya da kaç umreci topladın diye sormazlar ama etrafında fuhşa bataklığa uyuşturucuya saplananları niye görmedin göremedin?” diye elbette sorarlar.

       Bir kampanya da sokaktaki gençler için olsa, en azından bir din görevlisi, mahalle imamı olarak günde bir kişiye merhaba diyebilsek, yüz personeli olan bir şehirde yılda otuzaltıbinbeşyüz kişiye ulaşmış oluruz. İnsanlar “benide yaz hocam umreye” dediği gibi “hocam bir yetim, bir öksüz de bana bul” diye bilse.

       İnsanları kutsal mekânlara kavuşturan meslektaşlarıma sözüm yok Allah razı olsun. Aynı gayreti mahallede geceleri ızdırab çeken, bataklığa düşmüş, istemeyerek fuhuş girdabında olan, uyuşturucu mübtelası na batmış gençleri de kurtarmada gösterebilsek ne hoş olur değil mi?

       Ne yazık ki umre fotolarımız sosyal alemde, boy boy mahremlerimiz sanal alemde, keşke; “şu genci sokaktan bonzai den uyuşturucudan kurtardım, ödül olarak cebimden umreye götürdüm” foto larıda olabilse. Hacı amca bir umre parası da uyuşturucuyla mücadele ve kimsesiz bir genci topluma kazandırır san inanıyorum cenneti hak edersin.

      İnşaallah kendilerine ulaşamadıklarımız bizden davacı olmaz, duyarsız kaldıklarımızın sorumluluğunu  üç-beş defa umre sevabı işleme ortadan kaldırmaya yetmez.

      Bu toplumun camisiyle cemaatiyle, ırkı rengi mezhebi ne olursa olsun kaynaşmaya birlik beraberliğe acilen ihtiyacı var, gençlerin eğitime ve topluma kazandırılmaya ihtiyacı var.

     O halde; “sayın hocam doyamadım, beşinci kez de gideyim, beni de umreye yaz”  diyene ben şahsen “dur” diyorum. “Dur hacı ağabey,bir defa beraber gittik tamam yeter, bu memlekette kardeşlerini okutmak ailesine bakmak için, senin ve benim rahat ibadet edebilmem için, bu ezanların inlemesi için bayrak için vatan için şahadet şerbetini içen uzman çavuş mehmedin kanı damlarken, onun evinin tuğlası dökük sıvası yok rüzgar almış götürüken benim yüreğimde kan ağlıyor.gel bu umreyi erteliyelim, şehit polis ahmedin çocuğunun eğitimine yardımcı olalım,uzman çavuş mehmedin evini onaralım, ne dersin hacı abi..ha…”

Ayşeler, Fatmalar, Ahmetler, kimsesizler sizden medet bekliyor vesselam.

             Selam ve saygılarımla…