Tarihsel ve Ahlaki Bir Sorumluluk Olarak Emanet
Emanet kavramı, dar bir çerçevede sadece bireysel eşyaların korunması anlamına gelmez; devletin, milletin, vakıfların ve tüm kamu kaynaklarının idaresini kapsayan ağır bir sorumluluktur. Tarihimize ve İslam medeniyetine baktığımızda bunun en güzel örneğini Mekke'nin fethinde görürüz. Hz. Peygamber (s.a.v.), Kâbe'nin anahtarını akrabalık bağlarına veya yakın çevresine göre değil, işin ehli olan Osman b. Talha'ya iade ederek liyakatin en yüce örneğini sergilemiştir. Bu tavır, kamusal görevlerin kişisel yakınlıklara göre değil, yetkinliğe ve güvenilirliğe verilmesi gerektiğinin en net kanıtıdır.
Günümüzdeki Yansımaları ve Liyakatsizliğin Bedeli
Bugün sosyopolitik alanda yaşanan krizlerin, huzursuzlukların ve güven bunalımlarının temelinde yatan en büyük sorunlardan biri liyakatsizliktir. Makamların ehliyet ve liyakat yerine başka ölçütlerle, akrabalık veya yakınlık ilişkileriyle dağıtılması; fon tartışmaları gibi toplumsal vicdanı yaralayan olaylara zemin hazırlamaktadır. Görevlerin ehil olmayan kişilere verilmesi, sadece kurumları yıpratmakla kalmaz; adalete olan inancı zedeler ve faturasını her zaman geniş halk kitleleri, yani millet öder.
Emanet Akrabalıkla Değil, Liyakatle Teslim Edilir
Unutulmamalıdır ki, "Emaneti ehline vermezseniz, bedelini millet öder!" Toplumsal refahın, adaletin ve huzurun tesis edilmesi ancak ve ancak liyakat esaslı bir düzenin kurulmasıyla mümkündür. Görevler akrabalığa veya sadakate göre değil; ehliyet, liyakat ve güven esas alınarak tevdi edilmelidir. Aksi takdirde, emanete ihanetin açtığı yaraları sarmak yine bu milletin omuzlarına yüklenmeye devam edecektir.
#KöşeYazısı #Liyakat
Yorum Yazın